|
Als men zichzelf beschouwt, is het
uiteindelijk onmogelijk zoiets als 'ik' te vinden. Neem bijvoorbeeld een
ui.
Wanneer wij de ui schil voor schil pellen dan vinden wij uiteindelijk
niets. In die toestand vindt ook de mens niet langer meer het bestaan
van zijn ego. En wie blijft er dan over om het te zoeken? Wie kan ooit
beschrijven wat de mens in die staat - in zijn eigen Zuivere Bewustzijn -
voelt omtrent de ware natuur van Brahman?
Leef in de wereld als een onkuise vrouw.
Zij zal haar huishoudelijke taak met grote aandacht en zorg verrichten,
maar toch verwijlt zij met haar geest bij haar minnaar. Doe uw plichten
in de wereld maar houd uw geest immer op de Ene gericht.
Een Guru is als de machtige rivier de Ganges. De mensen gooien alle
mogelijke viezigheid en afval in de rivier. Toch wordt de rivier er niet
minder heilig door. Evenzo is de Guru verheven boven alle beschimpingen
en kritiek. |
