En geleidelijk vult zich de leegte. Wanneer de mentale vrede min of meer een feit is, dan neemt men een eerste verschijnsel waar, dat onschatbare gevolgen zal hebben voor het verdere verloop van onze Yoga. Men voelt rond het hoofd, en meer in het bijzonder in de nek, een soort ongewone druk, die het gevoel kan geven van een niet-echte hoofdpijn.
In het begin kan men het nauwelijks langere tijd verdragen en schudt men het van zich af, zoekt afleiding ‘denkt aan iets anders’. Geleidelijk neemt de druk een duidelijker vorm aan en voelt men een werkelijke stroom die neerdaalt. Een krachtstroom, die niet te vergelijken is met het onaangename van een elektrische stroom, maar veeleer met een vloeibare massa. Men merkt dan dat die ‘druk’ of die niet echte hoofdpijn eenvoudig werd veroorzaakt door onze weerstand tegen het neerdalen van die Kracht, en dat het enige wat men te doen heeft is: de doorgang niet te verhinderen, maar deze te laten neerdalen in alle lagen van ons wezen. In plaats van te putten uit de algemene bron, beneden ons en om ons heen, uit het universele leven, putten we uit wat bóven is. En dat is een energie die veel helderder is.