|
Interview met Cobi van Dijk
door Soerya.
Van geboorte tot na schooltijd.
Cobi wat was jij voor kind? Hoe zou je jezelf omschrijven?
Dansend en vrolijk. Onbezorgd, altijd blij.
Mijn ouders hadden een kruidenierszaak waardoor mijn
moeder 7 dagen in de week aan het werk was. Mijn vader was
daarnaast melkboer. Het was bij ons heel gewoon dat mijn
zus en ik meehielpen met bestellingen bezorgen, vloeren
vegen, flessen schoonmaken en ach, er was altijd wel wat
te doen.
Mijn moeder was een moderne vrouw en wij werden erg vrij
gelaten.
Ik had een heerlijke jeugd. We gingen als gezin op
vakantie en op zondag naar het strand en kamperen. We
mochten op gym, hobbyclubs, kabouters, gidsen en noem maar
op. We werden vrij gelaten om te doen wat we graag wilden
doen.
Het volwassen worden.
Wat zijn je ervaringen met volwassen worden?
Eigenlijk is de overgang van kind zijn naar volwassen
worden heel vloeiend verlopen. Ik was natuurlijk al gewend
aan werken. Toen ik zestien was ging ik als kapster
werken. Vijf dagen in de week en de zesde dag naar school.
Wel was ik een lastige puber. Mijn moeder was het niet
altijd eens met mij en ik niet met haar, zeker als het
ging over kleding en haardracht. Het was de tijd van de
Flower Power, Rolling-Stones en ik hield van brommer
rijden, dansen, vriendinnen en jongens. Een erg leuke
tijd.
Hoe voelde je de wereld en
alle invloeden toen je eenmaal volwassen was.
Ik had het prima naar mijn zin in mijn werk en kon goed
mijn weg vinden in de wereld. In de weekenden deed ik
graag mee aan kapperswedstrijden.
Thuis, in de winkel, hadden we allerlei soorten klanten,
ik had als kind al gezien en geleerd hoe mensen zijn, dus
toen ik eenmaal volwassen was wist ik al heel goed hoe ik
met mensen om moest gaan, ook als ze vervelend waren of
lastig.
Volgens Agastya ben jij nu
een innerlijke wereld aan het ontdekken. Vertel er wat
over.
Twaalf jaar geleden werd mijn man overspannen. Hij is een
stille man die niet laat zien of niet weet wat er in hem
omgaat. Natuurlijk wilde ik hem graag helpen, ik wilde
begrijpen wat er met hem aan de hand was. Dat was het
moment waarop ik me ben gaan verdiepen in het innerlijk.
Ik ging boeken lezen, cursussen volgen om er uiteindelijk
achter te komen dat ik hem eigenlijk niet kon helpen. Ik
realiseerde me dat je het in het leven zelf moet doen. Dat
was erg moeilijk om te accepteren. Met drie meiden in de
pubertijd, een man die niet gelukkig was en ik niet kon
helpen, ging ik op zoek naar mezelf. Ik wist soms niet
meer waar ik het moest zoeken!
Maar mijn interesse voor het innerlijke was gewekt. Twee
jaar geleden ben ik (alleen) naar een yogaschool in
Thailand gegaan. Daar deed ik 6 ŕ 8 uur per dag yoga en
sindsdien is het geestelijke niet meer uit mijn leven weg
te denken.
In het leven wat je nu leidt
trekt de geestelijke wereld heel sterk aan je. Hoe onderga
je dit?
Heel vrij en warm en liefdevol.
Ik mediteer elke dag. Lees dagelijks geestelijke boeken en
luister ook heel veel naar mooie muziek. Muziek maakt me
zacht. Ik word er blij van. Het is heel rustig geworden in
mij en daardoor kan ik beter naar anderen luisteren zonder
dat ik het gevoel heb dat ik dingen moet veranderen.
Vroeger kon ik wel eens flink boos of verdrietig worden
als de dingen anders liepen dan ik wilde, dat is weg. Ik
ben ook niet meer boos of verdrietig. De emoties zijn tot
rust gekomen.
Met het starten van de opleiding (docent Integrale Yoga)
heb ik gewacht tot mijn vader was overleden. En daarna is
alles in sneltreinvaart gegaan.
Merk je ook dat je meer
dingen gaat zien?
Ik zie hoe anderen zijn, waarom ze reageren zoals ze
reageren. Dan denk ik: hij/ zij is nog niet bewust Co,
houd daar rekening mee. Dat maakt het gemakkelijker om
daar mee om te gaan. Vroeger had ik wel het gevoel “dat er
iets was met iemand” maar kon daar niet de vinger
opleggen.
Voel je vaak de invloeden
van het Goddelijke?
Ja, veel meer dan voor ik hier kwam.
Het gevoel is nu goed ontwikkeld.
De ‘kracht van boven’ voel ik en gebruik ik.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik na het afronden van de
gevorderdenopleiding de mensen hier wel erg ben gaan
missen. Het is hier zo vanzelfsprekend om de invloeden van
het Goddelijke te voelen en daarop afgestemd te zijn. In
het dagelijkse leven kom je niet zo vaak mensen tegen die
gelijkgestemd zijn. Soms heb ik te maken met krachten die
me aan het twijfelen proberen te brengen. Een stemmetje
dat zegt: “is het allemaal wel zo?”
Maar als ik mediteer dan voel ik dat er iets is, zo groot,
dat kun je niet bevatten.
Dat kun je gewoon niet bevatten.
En voel ik me gelukkig. |