LUNCH MET GOD

Een kleine jongen wilde God graag ontmoeten. Hij wist dat het een hele tocht was, naar waar God woonde, dus pakte hij zijn koffer met koekjes en zes pakken limonade en begon zijn reis.

Toen hij zo'n drie huizenblokken ver was ontmoette hij een oude vrouw. Zij zat in het park zomaar wat te kijken naar een paar duiven. De jongen ging naast haar zitten en deed zijn koffer open. Hij stond op het punt om een slok te nemen van zijn limonade toen het hem opviel dat de oude vrouw er hongerig uitzag, dus bood hij haar een koekje aan. Dankbaar nam zij het aan en glimlachte naar hem. Haar glimlach was zo betoverend, dat de jongen die graag weer wou zien, dus bood hij haar limonade aan. En weer glimlachte ze naar hem. De jongen was in de wolken.

Zij zaten daar de hele middag te eten en te glimlachen, maar ze zeiden geen enkel woord. Toen de schemer viel realiseerde de jongen zich, hoe moe hij was en stond op om te vertrekken, maar toen hij een paar stappen had gedaan draaide hij zich om en rende terug naar de oude vrouw en gaf haar een dikke knuffel. Zij gaf hem de allermooiste glimlach ooit.

Toen de jongen na korte tijd de voordeur van zijn eigen huis open deed, was zijn moeder verrast door de gelukkige uitstraling op zijn gezicht. "Wat heb je vandaag gedaan dat je zo gelukkig heeft gemaakt?"
"Ik heb geluncht met God". En voordat zijn moeder daarop kon antwoorden voegde hij er aan toe:
"Weet je? Zij heeft de mooiste glimlach die ik ooit heb gezien!"

Ondertussen kwam de oude vrouw, ook stralend van geluk, thuis. Haar zoon was verbaasd over haar vredige gelaatsuitdrukking en vroeg: "Moeder wat heb je gedaan vandaag, dat je zo gelukkig heeft gemaakt?" Zij antwoordde: "Ik heb koekjes gegeten in het park met God." Voordat haar zoon antwoordde, voegde ze toe: "Weet je, hij is veel jonger dan ik dacht."

Te vaak onderschatten we de kracht van een aanraking, een glimlach, een vriendelijk woord, een luisterend oor, een gemeend compliment of de geringste daad van zorg die we zelf binnen in ons hebben en waarover we kunnen beschikken, om het leven helemaal een andere kant op te laten gaan. Mensen komen in ons leven om een bepaalde reden, voor een seizoen of voor het hele leven. Omhels hen allen zonder weerga.