Ze woont samen met zoontje Benjamin (4) in haar yogastudio Elements Yoga in Enkhuizen. Ze heeft geen tv en hecht weinig waarde aan spullen. De trui die ze draagt is van het merk Spiritual Gangster. Nee, een gangster is ze niet bepaald, maar ze heeft wel iets rebels – Spiritual rebel – dat is op Arenda Breevaart (42) wel van toepassing.

Laat ik maar met de deur in huis vallen, hoe komt iemand die zo outgoing en werelds is op het yogapad?

Pffft, dat is een lang verhaal. Ik was vroeger een soort kliko. Ze zeiden over mij: “Als je op haar tenen gaat staan gaat haar mond open”. Na de havo ging ik naar de mts voor mode en kleding. Op die school werd heel vaak je maten opgemeten, zoveel cm voor je heupen en zoveel cm voor je taille. Ik was goed in patroon tekenen en kleding maken, maar ik was niet gelukkig en compenseerde dat met eten. Een zak drop van een pond, dat ging gewoon naar binnen. Daarna voelde ik me schuldig en misselijk.

Ik stopte met die opleiding en begon in Rotterdam aan de studie Vrijetijdskunde, dat ging over het organiseren van dingen op het gebied van vrije tijd. Als kind was ik al degene die toneelstukjes schreef en op mijn elfde organiseerde ik een playbackshow voor de hele buurt. Tijdens die studie zocht ik het geluk aan de buitenkant, ging veel dansen, vaak uit, met vrienden leuke dingen doen, ik was altijd met dat lichaam bezig. Ik probeerde wel gezond te eten, maar dat ging heel vaak mis. Ik kon gewoon niks laten staan. Als ik niks meer in huis had ging ik ’s avonds nog naar het tankstation.

Na mijn studie ging ik werken bij David Lloyd (sportschool). Ook daar kon ik me bezighouden met mijn lijf: het fit maken, sterk worden, er goed uitzien en tegelijkertijd kon ik lesgeven aan groepen mensen in o.a. Zumba, body balance, pilates. Lesgeven vond ik altijd al heel leuk. In die tijd ben ik naast mijn werk een studie voeding en diëtiek gaan doen. Tijdens de studie begon ik al mijn eigen praktijk  en ik kon dat doen in de sportschool waar ik werkte.

Mijn cliënten waren vooral vrouwen met een laag zelfbeeld, het was nooit goed genoeg. Dan kon ik ze wel weer een zoveelste dieet voorschrijven, daar zouden ze niet gelukkig van worden. Ik merkte dat ik hen niet echt kon helpen. Je valt af en komt weer aan. Ik kwam er eigenlijk achter dat geluk niet aan de buitenkant te vinden is. Daar begon mijn belangstelling voor het spirituele. Ik ging een cursus ‘spirituele bewustwording’ volgen. Ik nam de informatie op als een spons. Ik leerde over de inwonende ziel, dat je dat eigenlijk bent en niet al die dingen aan de buitenkant. Ik kwam erachter dat ik niet het lichaam was. Maar dat kon ik tegen mijn klanten natuurlijk niet zeggen. En toen kreeg ik een soort ingeving: YOGA!

Dat was in 2011. Ik heb gewoon de telefoon gepakt, Integrale Yoga Nederland was de eerste de beste yogaschool die ik tegen kwam, ik kreeg Lopamudra aan de telefoon. Ik had een gesprek en mocht aan een les meedoen. Ik deed mee in de les van Shahzadi en dacht halverwege de les: gaan we nog wat doen? Ik was natuurlijk actie gewend. Maar ik kon me er ook wel aan overgeven. Daarna had ik een gesprek met Lopamudra, iets in me zei JA .

In eerste instantie wilde ik yoga gaan doen om mijn cliënten te leren ademen, hun systeem tot rust te brengen. Ik heb in het verleden heel veel theorie geleerd; over het sympathische zenuwstelsel, het parasympatische zenuwstelsel en hoe organen werken, maar dit daadwerkelijk toepassen en iets voor anderen betekenen dat kan niet als je alleen mentaal iets weet.

In september 2011 begon ik aan de opleiding en een half jaar later had ik mijn eigen yogastudio in Enkhuizen.

Enkhuizen! Hoe kwam je daar terecht?

Ik had een relatie met een jongen die naar Enkhuizen vertrok omdat hij zijn zeilboot daar wilde neerleggen en de wereld over wilde gaan zeilen. In een weekend zocht ik hem op en belde hem om te vragen waar het schip lag waar hij woonde. Hij keek naar het dichtst-bij-zijnde adres en zei: “Paktuinen 2A”. Die avond liepen we door een straatje en ik zag in de etalage van een makelaar dat er een bedrijfsruimte te huur was. Houten vloertje, vlakbij het water, ik dacht, waar is het? Paktuinen 2A! We zijn er gaan kijken en ik besloot het te doen. De daaropvolgende drie maanden heb ik de studio daar opgezet. We woonden in een vakantiehuisje en zijn daarna verhuisd naar een grote tjalk die naast de yogastudio in de haven lag.

Dat klinkt allemaal zo romantisch…

We hadden het heel gezellig hoor. Wij hebben alleen nooit die spark gehad. Het is gelopen zoals het is gelopen, ik heb het niet bedacht.

Toen je hier de opleiding ging doen, wat gebeurde er toen met je?

Ik vind dat moeilijk uit te leggen. Ik voelde dat ik op de juiste plek zat. Ik vond het reuze interessant allemaal. Natuurlijk werd er heel veel overhoop gehaald. Ik herinner me dat we het in één van de eerste lessen hadden over Verlichting. Ik zei toen: “Dat lijkt me maar saai, die Verlichting, ik hou zo van mensen en van het leven”. Lopamudra moest daar heel erg om lachen. Ik ben gewoon niet zo’n geestelijk persoon die in allerlei werelden ervaringen heeft. Ik wilde wel altijd dat ik dat was. Als ik hoorde wat anderen allemaal voor ervaringen hadden, dan werd ik daar onzeker van.

Van je relatie is een huwelijk gekomen en jullie hebben samen een kindje gekregen. Ik heb jou via social media een beetje gevolgd. Jij laat veel zien aan de buitenwereld: hoe je woont, je relatie, je kind enz. En toen kwam ineens die scheiding…

Wij wisten al een tijdje dat hij iets anders wilde dan ik. Op de allereerste dag dat ik de opleiding ‘Integrale Yoga, de yoga van zelfperfectie’ begon, werd hij verliefd op een ander en twee dagen later ging hij aan de keukentafel zitten en zei dat hij even met me wilde praten. Hij vertelde dat hij zijn soulmate had gevonden.
Het leven kan vreemde wendingen krijgen. Dan moet je verder met een kindje van één.
Het feit dat die keuze voor mij was gemaakt, was én moeilijk én makkelijk. Ergens wist ik: dit gaat hem niet worden.

Je bent daar eigenlijk heel goed mee om gegaan.

Mijn ego was ook gekrenkt hoor! Ik heb me wel afgevraagd of ik niet goed genoeg was. Dat was altijd al een thema bij mij en werd weer aangeraakt. Maar een ander deel in mij is heel krachtig, zo van: we maken er maar weer het beste van. Ik ging meteen naar Ikea, wat spulletjes kopen voor het huis, gezellig maken, met een kind in de draagzak, dat kan ik dus.

Ik ging ook gewoon door met lesgeven en ik deelde het met de mensen, dit is gebeurd, ik ga gewoon met jullie weer verder. De leerlingen reageerden heel liefdevol, dat is zo bijzonder aan lesgeven, wat een fijne mensen je om je heen krijgt, hoe die mensen er voor je zijn. Of je nu iets negatiefs meemaakt zoals een scheiding, of leuke dingen zoals een 7-jarig bestaan. Ze leven allemaal heel erg mee en dat is heel mooi om te zien.

Hoe gaat het nu eigenlijk met je?

Ik kom in mijn kracht te staan en ervaar steeds meer balans in mijn leven. Ik vind de wereld soms vreselijk raar, ik ben blij dat er mensen zijn in mijn omgeving die dit ook zo ervaren. De wereld is heftig. Daar had ik vroeger nooit last van, ik ging in dingen mee, was er een onderdeel van, nu kan ik me daar los van maken en vraag me soms af: waar is iedereen mee bezig? Maar ik vind het eigenlijk ook wel weer leuk om een beetje rebels en anders te zijn. Anderen te laten zien hoe het ook kan. Ik heb bijvoorbeeld geen tv. Als je wist wat ik vroeger allemaal keek voor onzin! Ik zit liever ’s avonds op de bank met een boek van Agastya  of hou me op mijn terras bezig met de plantjes dan dat ik ga stappen of druk moet doen. Dat komt natuurlijk ook omdat ik ouder word. Ik denk wel eens aan een meditatie waarin wordt gezegd dat de persoonlijkheid aan je is toegevoegd.
Met die persoonlijkheid, daar moet ik mee dealen en dat vind ik soms best wel heftig.

Wat vind je daar zo heftig aan?

Mijn temperament, mijn enthousiasme waarmee ik over mijn grenzen heen ga. ‘Doe nou eens rustig’, denk ik dan.

Maar door je enthousiasme kon je een centrum beginnen en zoveel mensen om je heen verzamelen. Grappig dat het jou in de weg zit, terwijl heel veel mensen zullen denken, ik wou dat ik zo was…

Ik zou graag een yogalerares willen zijn die heel zen op haar matje zit.

Hoe is het nu met het eten?

Toen ik Integrale Yoga ging doen is dat helemaal vanzelf in balans gekomen. Ik ben nog nooit zo slank geweest als nu en het boeit me niet. Ik zou zelfs graag een beetje willen aankomen. Ik merkte al heel snel dat ik mezelf niet meer kon overeten. Kort daarna kon ik zelfs eten laten staan, hoefde ik niet persé een dessert. Niet omdat ik me inhield, het ging van nature zo. Als je je gaat inhouden, dan ga je iets onderdrukken, dat heb ik nooit gedaan. Tijdens de detoxweekenden vragen mensen aan me, hoe doe je dat dan? En dan zeg ik altijd: yoga, zo heeft dat voor mij gewerkt. Mijn hele systeem kwam door yoga meer in balans en door yoga voelde ik me happy. Ik vond wat ik zocht. En alles wat ik daarvoor heb gedaan kan ik weer gebruiken in wat ik nu doe. Ik heb niet veel spullen maar ik voel me hartstikke rijk. Die vrijheid die je ervaart als je kunt doen wat bij je past.

Je woont samen met je zoon Benjamin. Hoe is dat voor je?

Het is zo bijzonder om een mens van zo klein te zien groeien en dat te mogen begeleiden. Het was een supermooie bevalling. Gewoon thuis, in bad, alles zelf gedaan.
En dan heb je een wezentje waar je een aantal jaren de verantwoordelijkheid voor hebt, waar je zo goed mogelijk voor moet zorgen. Ik herken veel van mezelf in hem. Het is een krachtig kind, heel erg out-going, maar ook gevoelig. Door de vrolijkheid en levendigheid van een kind word je zelf ook weer een beetje teruggeroepen naar het nu. Dan zitten we op het dakterras en hij ziet een pissebed die hij gaat bestuderen… Ik hoop dat ik hem mag begeleiden naar een krachtig en vrij persoon. Ik vind het wel eens moeilijk omdat de maatschappij zo anders is. Hoe ga je hem daar doorheen manoeuvreren? Hij is vier jaar. Hij kan net fietsen zonder zijwieltjes maar kent alle automerken uit zijn hoofd.

Heb jij een ultieme droom, iets wat je wil bereiken in dit leven?

Ik heb nooit echt doelen. Ik zei vroeger: ik wil een mooi yogacentrum met uitzicht op zee. Maar tijdens één van de retraites die ik heb gegeven ontdekte ik dat ik op dat moment precies had waarvan ik droomde. Dus zei ik tegen mezelf: ik heb het NU! Ik hoef het niet te bezitten om die ervaring te hebben. Als ik zou gaan uitbreiden zou er meer verantwoordelijkheid bij komen terwijl ik nu heel veel vrijheid ervaar.
Op dit moment leef ik van wat er op mijn pad komt. Ik ga nergens naar zoeken. Ik weet zelfs niet waar ik volgend jaar ben, of waar ik dan woon.

Ik droom er wel van om yogische hemelse ervaringen te krijgen. Ik zat laatst in mijn schommelstoel op mijn dakterras te mediteren en toen voelde ik de warmte en straling van mijn hart. Het was een intens geluksgevoel en niet te vergelijken  met ‘aardse’ ervaringen aan de buitenkant. Een soort verliefdheidsgevoel, maar dan 100 keer sterker. En van binnenuit, dus niet door iets of iemand anders veroorzaakt. En die ervaringen komen steeds vaker, soms in lichtere vorm en korte momenten, maar het is het ware geluk van binnenuit. Dat is echte rijkdom.

Het is ook zo mooi dat mensen in de yogalessen en tijdens retraites dit ook gaan ervaren. Dat je ze mee kunt nemen naar dat geluk vanuit het hart. Dan wordt het een soort vlammetje dat iedereen die daarvoor openstaat kan aansteken.

Als we opstaan om afscheid te nemen komt ze nog even terug op de moeilijke ervaringen in haar leven en ze zegt: “Ook al maak je moeilijke dingen mee, je hebt wel een verhaal.”

De volgende dag stuurt ze me een gedicht dat ze in de trein naar huis heeft geschreven.

Zijn wie je bent

Geen regels,
alleen maar voelen.
Voelen met gezond verstand.

Geen regels.
Ademend naar de onderbuik.
Niks aan de hand.

Er woont een rebel in mij.
vrij van moeten,
niets opgelegd, helemaal vrij.

Vrij van wat anderen vinden,
vrij om te Zijn,

maar niet altijd vrij van pijn

of van andere gevoelens.
En ook niet vrij van moeilijkheden of van angst.

Maar vrij van de betrokkenheid erbij.
Dan duurt vrij zijn het langst.

Het leven aangaan
met volle teugen en in volle vaart.

Vallen en weer opstaan
vanuit vrijheid met denkbeeldig zwaard

Ten strijde trekken om het leven te beleven,
moedig, krachtig en zacht.

Moedig je over te geven
aan Bewustzijn en Kracht

Want juist door die overgave
komt alles
zoals je altijd en nooit had verwacht.

En precies op het juiste moment…
omdat je kunt zijn wie je bent.

Arenda Breevaart

 

Een waterval van vreugde komt er binnenstromen als de vriendinnen Mishja en Margriet op een drukke woensdagmiddag langskomen voor het interview. Ze vinden eigenlijk alles leuk: samen op de foto, houdingen aannemen, het interview. En als ik even een korte pauze moet inlassen omdat de fotografe ook nog een yogales moet vastleggen, tref ik hen bij terugkomst nog steeds gezellig kletsend aan.
De reden waarom ik hen wil interviewen is omdat ik benieuwd ben hoe hun vriendschap en hun yogaweg met elkaar vervlochten zijn. En als ik hen vraag waar dit allemaal is begonnen, barsten ze in lachen uit.

Margriet: Wij hebben elkaar leren kennen in Glastonbury, dat was in ons vorige leven toen we nog heks waren. We gingen daar met leerlingen van verschillende heksenscholen naar toe voor een jaarfeest en er was één iemand die we nog niet kenden en juist diegene zou bij ons op de kamer zou komen, dat was Mishja.

Een heksenschool? Zoals als in Harry Potter?

Mishja: (Lachend) Ja echt, het is een school met klasjes. Daar zijn er verschillende van in Nederland. Ik zat op de heksenschool in Arnhem en Margriet in Vianen. En leerlingen van die verschillende scholen gingen gezamenlijk naar Glastonbury.

Wat leer je op een heksenschool?

Mishja: Van alles: magie, tarotkaarten leggen, runenstenen, met kruiden werken, meditatie,  elementenleer, reiki, kaarsenmagie, rituelen, pentagrammen, oefeningen in helderziendheid, noem maar op…
Ik heb er aan gesnuffeld en geroken, maar op een gegeven moment zei ik tegen mijn hoge priesteres (dat is de lerares van een heksenschool): “Ik stop ermee want ik heb het idee dat er meer is en daar ga ik naar op zoek.”
De heksenschool is wel de aanzet geweest naar het verder zoeken en ik pas nog steeds dingen toe die ik daar geleerd heb. Zoals leven in overeenstemming met de seizoenen, gebruik maken van de kracht van gedachten en het gebruik van magie ter bescherming van bijvoorbeeld mijn kinderen.

Hoe ontstond jullie vriendschap? Klikte het direct?

Mishja: Wij hadden gelijk een klik. De anderen om ons heen dachten: ‘Wat gebeurt hier? Deze meiden kennen elkaar helemaal niet en hebben nu al de grootste lol.’

Margriet: Maar wij voelden elkaar ook op andere vlakken heel goed aan. Tijdens het Glastonbury-festival had ik een moeilijk moment en ik vond het lastig om aan te geven dat ik niet mee wilde naar een activiteit. Toen kwam Mishja nog even naar me toe om me gerust te stellen:”Het is helemaal goed, volg je eigen gevoel.”

Mishja: Toen ik haar voor het eerst aankeek zei ik: “Hé, jouw ogen hebben verschillende kleuren.”

Margriet: Zij is de eerste persoon die dat gelijk zag.

Mishja: We hebben ook honderduit gekletst die dagen. Twee dagen na thuiskomst belde Margriet me alweer. We waren heel blij om elkaar weer te horen. Vanaf dat moment zijn we goede vriendinnen.

Hoe zijn jullie met yoga in aanraking gekomen?

Mishja: In 2008 kwam ik in een burn-out, dat was de aanleiding om te beginnen met yoga.

Margriet: Ik ben in 2012 begonnen met yoga.

Heeft zij jou aangestoken?

Margriet: Ja, het is haar schuld! Ik liep in het leven tegen heel veel dingen aan. Mishja gaf toen al yogales en zei: “Is yoga niks voor jou?” Maar ik had al eens aan yoga gedaan en dat paste niet bij me. Ik was altijd zo van even snel dit, even snel dat…. en even snel yoga… dat werkt niet.
Ik heb heel veel weerstand moeten overwinnen om naar de eerste les te komen. Ik had altijd wel een reden: geen tijd, te moe, file. Uiteindelijk ben ik toch begonnen met één les in de week. Dat werden er soms wel drie of vier. Al na twee maanden voelde ik het effect van yoga, ik werd rustiger en kreeg ook nieuwe ervaringen. Dan zat ik na de les met Mishja in de auto en zei tegen haar: “Na elke les heb ik een kriebel in mijn kruin.” Mishja legde me uit dat het de ervaring was van een hogere bewustzijnskracht.

Mishja: Bij Margriet kwam het helemaal van binnenuit. Die weerstand was alleen in het begin, toen die eenmaal was overwonnen was ze heel open en kwam er een grote aspiratie naar voren.

Margriet: Ik heb van kleins af aan een fascinatie gehad voor Jezus en voor God. Ik droomde dat ik werd gebeld door Jezus. Maar ik ben helemaal niet met een godsdienst opgegroeid. Ik wilde dat wel altijd in mijn leven integreren, maar ik wist niet hoe. In heb het gezocht in de kerk, in de hekserij, ik bleef manieren zoeken om in contact te komen. Met de yoga is dat contact gelegd. Dat wat ik zocht vond ik in mezelf.
In het begin zat er heel veel wilskracht achter, in de loop van de tijd heb ik geleerd om dingen gewoon te laten zijn.
Zo gemakkelijk als het klinkt is het nog niet hoor. Af en toe heb ik een spiegel nodig. Mishja houdt me die wel voor.

Kunnen jullie elkaar veel zeggen?

Mishja: Alles! Wij kunnen alles tegen elkaar zeggen.

Margriet: Dat is niet altijd makkelijk want soms raakt iets kleins je nog heel erg. Dan kun je wel met elkaar gaan meehuilen of jammeren, maar het is dat beter tegen de ander te zeggen: “Sta op, blijkbaar is er iets in je wat je nog niet hebt overwonnen. Iets dat nog in het licht gezet moet worden.”

Mishja: Wij hebben allebei een relatie, maar dit stuk delen wij met elkaar. Soms zijn we elkaars licht, soms elkaars richtingaanwijzer, elkaars steun of juist degene die de ander een schop onder de kont geeft.

Jullie hebben allebei een relatie gehad, kinderen gekregen, uit elkaar gegaan, nieuwe relatie, hoe heeft dat de relatie tot elkaar beïnvloed?

Mishja: Er is altijd een gevoel van onvoorwaardelijkheid tussen ons geweest en dat is niet veranderd. Margriet is bijvoorbeeld bij de geboorte van Milan geweest. Ik was toen niet meer samen met de vader van Milan en het was voor mij heel vanzelfsprekend dat Margriet erbij zou zijn. Wij weten van elkaar dat we er altijd voor elkaar zullen zijn.

Ben jij ook getuige geweest op haar bruiloft?

Mishja: Jaha!

Margriet: De foto’s van Mishja en mij waren de leukste van die dag!

Mishja: Onze mannen kunnen daar ook om lachen hoor. Ze kunnen het samen ook goed vinden. Ze proberen ons niet te begrijpen, maar accepteren ons zoals we zijn.

Margriet: Ik besef wel dat wij daar heel veel geluk mee gehad hebben, dat onze partners elkaar zo graag mogen.

Welke rol speelt de yoga in jullie leven?

Mishja: Voor mij zit de Integrale Yoga verweven in alle kleine dingen, de hele dag, elke minuut heeft een doel voor je yogaweg. Yoga ervaar ik als iets heel praktisch. Vroeger op school heb ik veel energie gestoken in dingen waar ik later niks meer mee heb gedaan. Maar aan Integrale Yoga heb ik altijd iets. Mijn reactie op dingen, hoe ik met dingen omga, hoe ik naar dingen kijk, hoe ik mijn aandacht wel of niet op dingen richt, bewust ben van de dingen die ik doe. Elke seconde draagt daar aan bij. Ik sta er mee op, ga er mee naar bed en zelfs in de nacht gaat het ergens op achtergrond nog door. Het is een manier van leven geworden, zonder dat het dogmatisch is. Het druppelt door in alles. Ook in de opvoeding van de kinderen, natuurlijk. Gisteren was ik samen met Rob (de vader van Milan) bij diens zwemles. Milan had geen zin en zei toen: “Mama zegt altijd dat je sommige dingen gewoon maar moet doen.” Hij zei het met een soort yogische acceptatie waaraan ik kan zien dat hij een bepaalde draagkracht aan het ontwikkelen is, die in de Integrale Yoga heel belangrijk is. Je kunt niet altijd je zin krijgen, maar je kan wel van elk moment iets maken. En dat deed hij.

Margriet: Door de Integrale Yoga ben ik dichter bij mezelf gekomen. Vroeger beet ik snel van me af, ik had een kort lontje en altijd een oordeel klaar over alles en iedereen. Door de Integrale Yoga heb ik geleerd dat dat helemaal niet nodig is. Dat je bij jezelf kunt blijven en vanuit dat lichtje in jezelf  – dat een stukje is van het universele licht, God of hoe je het ook wilt noemen – kunt leven en dan vervalt de behoefte om over anderen te oordelen. Je maakt het jezelf zo moeilijk.
De yoga heeft mijn leven een heel stuk makkelijker gemaakt. Er zijn nog voldoende dingen in mij waar wat licht op geschenen mag worden – het is echt niet altijd makkelijk – maar het is allemaal de moeite waard omdat ik heb mogen ervaren wat er achter de sluier is. Als de sluier opgelicht is….

Mishja: Dan krijg je een soort gevoel van zekerheid over je, dat als alles in je leven wegvalt, dàt er nog steeds is. Dáár kun je altijd op terug vallen.

Margriet: Op het moment dat je dat zaadje in jezelf ontdekt hebt, gaat het groeien en steeds meer een boom worden.
Vorig jaar nam ik na dertien jaar dienstverband bij de politie mijn ontslag. Ik was al heel lang niet meer  gelukkig in mijn werk. Doodeng!!!  Maar ik vertrouwde er op dat het goed zou komen. En het is goed gekomen. Ik heb nu mijn eigen yogaschool Saranova en daarnaast heb ik nog  een baan die veel beter past bij mijn huidige levensstijl.
Veel mensen associëren yoga met fysieke houdingen, het lichaam in allerlei moeilijke knopen leggen, maar voor mij is yoga meer een innerlijke weg. De houdingen doe ik om mijn lichaam sterker te maken, zodat het lichaam de Kracht kan dragen, want die neemt alleen maar toe als de innerlijke ontwikkeling zich uitbreidt.

Mishja: En die innerlijke weg, ga je gewoon in je dagelijkse leven. Integrale Yoga is toepasbaar in het dagelijkse leven. Het is geen sprookje of cursus die je één keer in de week kunt toepassen, het is nooit klaar, je raakt nooit uitgeleerd, uitontwikkeld. En juist daardoor is het zo vervullend!

Interview door Soerya

Wil je meer informatie?
Bezoek de website van Mishja: shivayoga.nl

Of die van Margriet: saranova.online

 

 

 

 

Als 17-jarige jongen was hij een veelbelovend talent bij Feyenoord en speelde hij voor het Nederlands elftal. Maar toen hij geen contract kreeg aangeboden bij het eerste elftal hield hij het voor gezien en zegde de voetbalwereld vaarwel. “Voor mij is het alles of niets,” zegt Dennis Luiten die inmiddels een bloeiende praktijk heeft als acupuncturist/holistisch genezer op het centrum voor Integrale Yoga aan de Heemraadssingel te Rotterdam.

Dat op je 17e een jongensdroom uit elkaar spatte, dat moet wel moeilijk geweest zijn voor je.

Klopt, er brak een hele lastige periode aan in mijn leven. Een beroepskeuzetest had uitgewezen dat ik dominee kon worden, maar ik koos toch maar voor een studie fysiotherapie. Die maakte ik af en daarna had ik diverse baantjes in sportscholen. Maar het was geen leuke start,  niets interesseerde me echt.

Hoe ben je bij de Integrale Yoga betrokken geraakt?

In 2002 ging ik op yogales aan de Bergsingel bij het centrum van Fazal Mai (wiens yoganaam destijds nog Mataji was). In dezelfde periode begon ik een opleiding tot klassiek acupuncturist. Fazal Mai zag wel mogelijkheden in me en nam me onder haar hoede. Ze bood me aan dat ik mijn praktijk bij haar kon uitoefenen, liet me kennis maken met de ayurveda en wakkerde de aspiratie voor het Werk in me aan. Hier en daar werden er wat scherpe kantjes van deze ruwe diamant geslagen maar dit alles gebeurde onder de mantel der liefde. Ze was echt mijn “tweede moeder”.
Toen ze overleed in mei 2009, zette ik mijn werkzaamheden voort op de Heemraadssingel, waar ik – toen het hele pand voor de yoga beschikbaar kwam – een eigen kamer kon inrichten. Toen ging het snel met mijn praktijk.

En intussen was je ook als drie keer vader geworden. Dus er moest ook brood op de plank komen…

Ja, naast de werkzaamheden in mijn eigen praktijk kreeg ik in 2010 een baan aangeboden in België. Daar behandelde ik vier patiënten in een uur; zo’n 30 – 40 per dag. Ik ging van kamertje naar kamertje; een soort lopendebandwerk dus. Ik had geen tijd om lang na te denken, moest snel diagnoses stellen en beslissingen nemen t.a.v. de behandelmethode. Daar heb ik heel veel ervaring opgedaan. Ik leerde te vertrouwen op DAT.

In mijn eigen praktijk gaat het er heel anders aan toe. Ik neem de tijd voor iedere patiënt. Het is belangrijk mensen aandacht te geven. Er komen mensen met allerhande klachten bij me, van rug- en nekklachten tot kanker, van extreme vermoeidheid tot psychische klachten.
Als mensen binnenkomen moeten ze wat kunnen vertellen. Ik vind het ook interessant de mens achter de kwaal te leren kennen. Wat is de sociale situatie, en noem maar op.

Jij hebt aardig wat tegenwerking gehad om je praktijk op te zetten, toch?

Dat klopt, het is mij niet aan komen waaien, maar dat was noodzakelijk!
Ik had een erkende 5-jarige studie acupunctuur gevolgd, maar toen ik afstudeerde werd deze opleiding niet meer erkend door de zorgverzekeraars. Dat betekende dat ik niet kon werken met dit diploma. Ik heb in die tijd op eigen houtje alle zorgverzekeraars benaderd en binnen 1.5 jaar had ik mijn erkenning. Voor de wereld wel te verstaan..Hahaha. Ik heb in die tijd veel reclame gemaakt. Je kent het wel: google-adwords, advertenties in kranten en tijdschriften, bij fysiotherapeuten en huisartsen. Maar er kwam geen mens, bizar! Toen zei Fazal Mai tegen mij: “Jij moet gaan lopen in de yoga-ruimte. Aandacht in de kruin en je blik op je logo.” Nou, ik kan je vertellen, na een uur ging de telefoon, mijn eerste klant. Ik was natuurlijk in de wolken en zeer dankbaar. Toen ging ik verder met lopen en hoppa, na 5 minuten weer één! Je begrijpt, ik ben nooit meer gestopt met lopen…

Wat heeft deze ervaring jou geleerd?

Het was een geweldige en noodzakelijke les. In het genezen is het heel belangrijk dat je er zelf niet tussen staat, maar dat de kracht door je heen kan werken en wie is uiteindelijk dan de Doener? Ik ben de getuige van Zijn Werk en ben dankbaar.

Welke rol heeft Agastya (oprichter Integrale Yoga Nederland) gespeeld bij het genezingswerk?

Fazal Mai zag een goed genezer in me en introduceerde me bij Agastya. Hoewel ik aanvankelijk wat sceptisch was ten aanzien van de ‘geheimzinnige handtechnieken’ die Agastya me leerde ben ik ze wel gaan toepassen. Zo kwam ik er proefondervindelijk achter dat de methode van Agastya op een heel ander niveau werkte dan de technieken van de acupunctuur en ayurveda die ik tot dan toe tot had toegepast.
In het jaar voor zijn aardse vertrek leerde Agastya me de methode van de Hogere Geestelijke Geneeskunde, een geheel nieuwe geneeswijze die ik nog altijd veelvuldig toepas en heb doorontwikkeld d.m.v. meditatie en inzichten die ik krijg tijdens behandelingen.

Kun je daar iets meer over vertellen, wat voor methode is dat?

Agastya zei eens: “Het is de geneeskunst van de toekomst.” Het heeft te maken met het oorzakelijk lichaam. Dit is een lichaam dat om het fysieke lichaam is, zoals het eiwit om de dooier. In dit lichaam is het gehele fysieke lichaam gerangschikt. Het beïnvloeden van bepaalde plaatsen zal dus resoneren tot in het fysieke lichaam en daar de klacht verminderen of zelfs laten verdwijnen.

Je bent ook acupuncturist. Maak je altijd gebruik van een combinatie van technieken?

Altijd, omdat de acupunctuur op ons adem/energielichaam werkt. De andere technieken die ik toepas werken op de andere lichamen, zodat je een soort domino-effect krijgt tot in het fysieke lichaam.

Tijdens de behandelingen wordt er aardig geboerd, gegeeuwd en gehoest door jou. Waarom is dat?

Dat is inderdaad vreemd voor de mensen die de eerste keer bij mij komen. Het heeft te maken met het afvoeren van energie en mijn lichaam doet dat op deze manier.

Je bent vader van drie meiden. Mag je hen ook helpen als ze iets mankeren of moeten ze daar niets van weten?

Ja hoor, geregeld hoor ik: “Pap, ik heb pijn, kan je even kijken?” Zit er bijvoorbeeld een werveltje niet goed of ze hebben hoofdpijn. Dus als ik dan klaar ben zeggen ze: “Pap, wij hoeven niet naar een dokter, hè? Wij hebben jou.” Zo lief…

Welke rol speelt de integrale yoga in jouw leven?

Ik zie het als de kern waarom mijn leven draait. In het begin was dat niet het geval, hoor! Terwijl ik me wel aangetrokken voelde tot de yoga en het werk. Maar als je eenmaal in contact komt met de bewustzijnskracht die zo typerend is voor deze yoga, dan kom je erachter dat jij dat niet kiest, DAT kiest jou! En dan kun je er niet meer omheen, je laat je door DAT leiden, je laat je door DAT leven, DAT is in al jouw handelingen.
Het gaat wel met vallen en opstaan hoor, maar als je net zoveel keer opstaat als je valt, dan blijf je op koers.
Agastya zag dat als het toppunt van meesterschap, stel je bent voor de zoveelste keer van slag geraakt van hetzelfde dingetje; een bepaalde onhebbelijkheid in je natuur, een irritatie naar een ander, dat je niet gaat lopen balen of je ergeren, je staat op en loopt gewoon verder. “Nou en…!”
Vandaar dat wij mokken hebben laten maken met die tekst erop: “Nou en…!” Voor alle integrale yogaleerlingen die af en toe tegen de grenzen van hun eigen naturen aanlopen, een bakkie zetten en dan lees je die tekst: “Nou en…!

Je bent nog jong en hebt al veel bereikt op het gebied van genezen. Welke dromen heb jij nog?

Heb je nog even….?
Mijn grote droom is om een gezondheidscentrum op te zetten waarin alle aspecten van de integrale yoga geïntegreerd worden bij het behandelen en begeleiden van mensen. Daar kun je terecht als het fysiek niet zo goed gaat, maar ook als je emotioneel bent vastgelopen of als je een geestelijke zoeker bent en het gezelschap zoekt van gelijkgestemden. Niet alleen wordt er aan de fysieke gezondheid gewerkt, maar ook aan de geestelijke gezondheid en aan geestelijke verdieping. Dus dan zijn er ook yogalessen, er is ook een meditatieruimte, er komen harawandelingen.
Tegen die tijd heb ik een aantal zeer kundige collega’s die ook gebruikmaken van de technieken van het geestelijk genezen. We kunnen ervaringen met elkaar uitwisselen en nieuwe technieken ontdekken en zo met elkaar werken aan de geneeskunde van de toekomst.
Als je met een groep mensen bent wiens harten hetzelfde ideaal in zich dragen en daar helemaal voor gaan, dan kun je wonderen verrichten. Een wonder is dan eigenlijk iets heel natuurlijks.
Tja, en als er één zo’n centrum is……dan volgen er vanzelf meer.

Wil je meer informatie over Dennis? Klik dan hier…